• Ο έλεγχος των κεφαλαιαγορών
• Η έμφαση στη πραγματική οικονομία
• Η προάσπιση των τομέων διαχείρισης δημοσίων αγαθών
• Η προστασία του πλανήτη, των οικοσυστημάτων, η κατάργηση των μεταλλαγμένων προϊόντων
• Ο ρόλος των μεγάλων διεθνών οργανισμών
• Το χάσμα Βορρά - Νότου
• Η νέα γεωπολιτική και ο πόλεμος
• H υπεράσπιση της πολιτιστικής δημιουργίας και της πολυπολιτισμικότητας*
• Η επανάκτηση της πολιτικής και της δημοκρατίας

Παράλληλα, απο την ίδρυσή τους τα ATTAC έχουν ορίσει ως κεντρικό τους σκοπό τη κινητοποίηση των πολιτών για τη προώθηση στόχων που αναφέρονται στα πιο πάνω θέματα (ιδιαίτερα το τελευταίο). Αυτό συνεπάγεται την ένταξη τους στο πεδίο της πολιτικής και πιο συγγεκριμένα την αντιμετώπιση ζητημάτων που σχετίζονται με την άσκηση πολιτικής.

Απ΄ αυτήν παράγονται (και σ'αυτήν ανάγονται), στις περιοχές των πιο πάνω θεμάτων, συγκεκριμένες και εξειδικευμένες πολιτικές θέσεις. Ορισμένες απ'αυτές τις θέσεις διατηρούν ένα κάποιο προβάδισμα έναντι των άλλων καθώς τα ATTAC δεν παύουν να επικεντρώνουν τη πολιτική τους παρέμβαση στα ζητήματα που σημάδεψαν και καθόρισαν την πορεία τους απο την ίδρυσή τους μέχρι σήμερα. Η ύπαρξη θεματικών περιοχών ειδικού ενδιαφέροντος είναι άλλωστε ένα απο τα στοιχεία που προσδίδουν στα ATTAC χαρακτηριστικά πολιτικού κινήματος και οχι κομματικού οργανισμού.

η άσκηση πολιτικής απο ένα κίνημα και ιδιαίτερα απο ενα κίνημα όπως το ATTAC, που αυτοπροσδιορίστηκε με την ίδρυσή του

δεν έχει πολλές ομοιότητες στη φυσιογνωμία του, στην οργανωτική δομή και λειτουργία του, στους κώδικες πολιτικής, κοινωνικής και πολιτισμικής του συμπεριφοράς, με τα πολιτικά κόμματα η τους κομματικούς οργανισμούς. Το ATTAC δεν επαίρεται οτι είναι καλύτερο, ηθικότερο η αποτελεσματικότερο, ειναι απλά διαφορετικό.

Το ATTAC μέσω της θεωρητικής και πραχτικής κριτικής, μέσω της συνειδητοποίησης και κινητοποίησης των πολιτών �ό,που γης�, προωθεί τις αντιπαραθέσεις εως και τις ρήξεις με τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, χωρίς να στηρίζει η να συμμετέχει σε καμιάς μορφής πολιτική εξουσία και σε κανένα σχήμα πολιτικής διακυβέρνησης.

Οταν /εαν οι συνθήκες αλλάξουν η (σε υποθετική περίπτωση) οι σκοποί του ATTAC ευοδωθούν (κατα το γνωστό ... �απαισιοδοξία του νου αισιοδοξία της βούλησης�), αυτό είτε επαναπροσδιορίζεται ως κίνημα είτε αποσύρεται απο τη πολιτική ζωή και σε καμια περίπτωση δεν μετατρέπεται σε φορέα πολιτικής διακυβέρνησης (συγκυβέρνησης) η διαχείρισης (συνδιαχείρισης), δηλαδή σε φορέα που συμετέχει στην άσκηση της εξουσίας.

Γιαυτούς λόγους το κίνημα των ATTAC αν και συμπεριλαμβάνει στους κόλπους του πολίτες που έχουν διαφοροποιημένες απόψεις ως προς αυτά τα ζητήματα:

• Θέτει παράλληλα, χωρίς περιστροφές, στα μέλη του το ζήτημα της διασαφήνισης της απόλυτης και καθοριστικής προτεραιότητας της επιλογής τους μεταξύ κινήματος η κομματικού οργανισμού προκειμένου μέσω των δικών του δημοκρατικών λειτουργιών να αποτρέψει φαινόμενα διπλού λόγου η διπλής πραχτικής.

• θεωρεί οτι στη παρούσα φάση η απάντηση ενός πολίτη σ'αυτό το ζήτημα δεν αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για τη συμμετοχή του η όχι σ'ένα πολιτικό κίνημα, και συνεπώς τον καλεί να ενταχθεί στο ATTAC και να υποστηρίξει τους σκοπούς του.

Οι απαντήσεις σ'αυτό το ζήτημα θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό, ίσως και ριζικά, την πολιτική παρουσία, τις επιλογές και τη συμπεριφορά του ATTAC ως κινήματος πολιτών καθώς και τις προσωπικές επιλογές, στάσεις και συμπεριφορές, ρόλους και ευθύνες των ίδιων των πολιτών-μελών που το συγκροτούν και συμπορεύονται μέσα απ'αυτό.

Ενα άλλο μεγάλο ζήτημα πολιτικής που συνυφαίνεται και αλληλοκαθορίζεται με το προηγούμενο, (χωρίς κι'αυτό να μπορεί να συμπεριληφθεί στο παρόν κείμενο και στη συζήτηση που θα διεξαχθεί στα πλαίσια του 1^ου Κ.Σ.), και πρέπει οπωσδήποτε να αναφερθεί είναι το ζήτημα της αντιπροσωπευτικής πολιτικής δημοκρατίας. Για το κίνημα ATTAC η πολιτική σφαίρα δεν εξαντλείται στα όρια της αντιπροσωπευτικής πολιτικής δημοκρατίας , αλλά την υπερβαίνει και ενδεχόμενα λειτουργει ριζικά κριτικά η και ανατρεπτικά ως προς συγκεκριμένες τουλάχιστον εκδοχές της. Και σ'αυτό το ζήτημα βέβαια μπορουν, τουλάχιστον εως ότου η συζήτηση προχωρήσει και δώσει αποτελέσματα, να συνυπάρχουν διαφορετικές αντιλήψεις.

Στη βάση του πιο πάνω προοίμιου θέσεων θα επιχειρηθεί η συνοπτική παρουσίαση των επι μέρους θεμάτων με συγκεκριμένες αναφορές στη σημερινή παγκόσμια και ελληνική πολιτική πραγματικότητα. Σε σχέση με τα θέματα αυτά θα τεθούν ορισμένοι άξονες γύρω απ'τους οποίους κρίνεται οτι μπορεί να διεξαχθεί η συζήτηση και να δοθούν ορισμένες πρώτες απαντήσεις. Οι απαντήσεις οφείλουν να δοθούν κατά προτεραιότητα στα ζητήματα που αφορούν την εξωτερική και εσωτερική πολιτική λειτουργεία μας και να προσανατολίζονται στα κύρια ερωτήματα του κοινωνικού - πολιτικού χώρου που μας περιβάλλει.

Tα ATTAC δημιουργούνται και αυτοπροσδιορίζονται ως κινήματα στα τέλη της δεκαετίας του '90. Σχεδόν ταυτόχρονα με την εκδήλωση ενός συνεχώς διευρυνόμενου μαζικού κινήματος ενάντια στη παγκοσμιοποίηση, κορυφαίες στιγμές του οποίου είναι το Σηάτλ (12/1999) η Πράγα (10/2000) η Νίκαια (12/2000) το Κεμπέκ (04/2001) το Γκέτεμποργκ (06/2001) η Γένοβα (07/2001) το Λέκεν (12/2001) και πρόσφατα η Βαρκελώνη (03/2002). Τα ATTAC εγγράφονται συνεπώς μέσα σ'ένα νέο, ριζοσπαστικό, παγκόσμιου χαρακτήρα κινηματικό ρεύμα.

Τα ATTAC δεν προέκυψαν συγκυριακά, όπως άλλωστε το κίνημα στο οποίο συμμετέχουν δε προέκυψε απο παρθενογένεση και δεν αποτελεί ένα αιφνίδιο αυθόρμητο ξέσπασμα. Οσοι αναζητούν σημάδια που προαγγέλουν την εμφάνιση αυτού του κινήματος, πέρα απ'τις όποιες ιστορικές, πράγματι υπαρκτές, κοινωνικές, ποιλιτικές, ιδεολογικές και πολιτισμικές του αναφορές, τα εντοπίζουν: Στο Βερολίνο (1988) ενάντια στη Παγκόσμια Τράπεζα και το Δ.Ν.Τ., στη σύνοδο του Ρίο (1992), στο αγροτικό ξέσπασμα της Μονς στο Βέλγιο (1993) που γέννησε και το δίκτυο της Via Campesina, στο κίνημα ττης Chiapas (1994), στις μεγάλες απεργίες της Γαλλίας (1995), στις κινητοποιήσεις των ανέργων στο Αμστερνταμ (1997), στη κινητοποίηση για τη κατάργηση του χρέους των χωρών του Νότου στο Μπίρμιγκχαμ (1997) κ.α. Αυτά τα λίγα ως προς το παγκόσμιο περιβάλλον και το γενικό κινηματικό ρεύμα. Ενα ρεύμα που υπερβαίνει τις φθείνουσες, �κουρασμένες� θα λέγαμε, πολιτικές διεργασίες των θεσμικά αναγνωρισμένων (σε παγκόσμιο επίπεδο και σε κάθε χώρα ξεχωριστά) πολιτικών - κομματικών σχηματισμών.

Πολλές απο τις πολιτικές θέσεις του ATTAC-Ελ. είτε περιλαμβάνονται ως επι μέρους θέσεις σε προγράμματα πολιτικών κομμάτων και οργανώσεων που ήδη δραστηριοποιούνται στον Ελληνικό χώρο είτε συγκυριακά υιοθετούνται απο αυτά. Η αναγκαιότητα συνεπώς πολιτικής παρουσίας και παρέμβασης του ATTAC-Ελ. μπορεί να υποστηριχτεί μόνο εφ'όσον συναρτάται με τη συγκεκριμενοποίηση, ανάδειξη και οργάνωση αυτών των θέσεων σ'ενα ενιαίο πολιτικό σχέδιο και, παράλληλα, αυτό το σχέδιο επιχειρείται να υλοποιηθεί μέσα απο διαδικασίες αυθεντικού κινήματος.

Α) Στο βαθμό που εξασφαλίζεται συμφωνία πάνω σε κεντρικής σημασίας θέσεις που προωθεί το ATTAC-Ελ., επιδιώκεται η σύγκλιση με όποιο πολιτικό η κοινωνικό φορέα (η πρόσωπο) κινείται μέσα σ'αυτό που (με την ευρύτερη έννοια) ορίζουμε ως δημοκρατικό χώρο.

1. Βασικά στηρίζουμε κάθε προσπάθεια που με συνέπεια προβάλλει και προωθεί τους σκοπούς του ATTAC-Ελ.
2. Συγκροτούμε κινήσεις με άλλες δυνάμεις η συμμετέχουμε οργανικά σ'αυτές όταν εξασφαλίζεται αντιπροσωπευτικότητα, ελεύθερη πρόσβαση με πολιτικούς όρους και χωρίς άλλου είδους προκαθορισμούς. Αποφεύγομε τις εκκλεκτικές επιλογές και δεν νομιμοποιούμε αποκλεισμούς, η δημιουργία ενωτικού κινήματος έχει υποστεί (και υφίσταται) αρκετά μεγάλες δοκιμασίες, δε θα συντελέσουμε συνεπώς κι'εμεις στη παραπέρα δοκιμασία του.
3. Προνομιακοί εταίροι τα συνδικάτα, τα κοινωνιμά και περιβαλλοντικά κινήματα, οι ενώσεις- μ.κ.ο. που διακρίνονται για τη ζωτικότητα και την αυτονομία τους (πολιτική και οικονομική).
4. Στη Τ.Α. απευθυνόμαστε με θέσεις και προτάσεις, ουσιαστικής η συμβολικής σημασίας, και την καλούμε να τις υποστηρίξει. Το ίδιο επιδιώκουμε και με τα πολιτικά κόμματα (η ομάδες εκπροσώπων τους -κοινοβουλευτικών κ.α.- διακοματικού, αν είναι δυνατό, χαρακτήρα) , λαμβάνοντας ωστόσο ιδιαίτερα υπ'όψη τους υποκειμενικούς και αντικειμενικούς (συσχετισμοί μεγεθών και επιρροής, προσβασιμότητα σε μ.μ.ε., οργανωτικές δομές, κ.λ.π.) παράγοντες που μπορούν βαθμιαία να οδηγήσουν σε αλλοιώσεις τόσο τη γενική μας φυσιογνωμία όσο και τις συγκεκριμμένες πραχτικές μας επιλογές. Στο σημείο αυτό καταγράφεται ήδη ο έντονος προβληματισμός όλων των ATTAC αλλά και, παράλληλα, η διάθεση για θετική κι'οχι συμπλεγματική αντιμετώπισή του.

Απ'όσα γράφτηκαν στο πρώτο μέρος και απ'τα ζητήματα - ερωτήματα πολιτικής στρατηγικής και ταχτικής που προηγήθηκαν προκύπτουν τα στοιχεία της φυσιογνωμίας του ATTAC που συγκεκριμενοποιούνται σε ζητήματα συγκρότησης και λειτουργίας.

Στο παρόν Κ.Σ. δεν μπορούν, ούτε υπάρχει λόγος, να δοθούν άμεσες απαντήσεις και πολύ περισσότερο να ζητηθούν καταστατικού χαρακτήρα ρυθμίσεις. Πρόκειται για ζητήματα που είναι σκόπιμο πρώτα να ωριμάσουν και στη συνέχεια ν' αντιμετωπιστούν μέσα απο ανοιχτές συναινετικές διαδικασίες και συνειδητές προσωπικές στάσεις. Ας αρχίσει συνεπώς τώρα η συζήτηση ώστε στο πρώτο ταχτικό σώμα του ATTAC τον Νοέμβρη να υπάρχει το αναγκαίο πολιτικό πλαίσιο λειτουργίας μας τόσο σ'επίπεδο οργάνων κεντρικού συντονισμού (Κ.Σ. και Γραμματεία) όσο και σ'επίπεδο επιτροπών και ομάδων δουλειάς, θεματικού η τοπικού χαρακτήρα.

• Το θέμα της συμβατότητας συμμετοχής στο κεντρικό όργανο του ATTAC και σε κεντρικό όργανο πολιτικού κόμματος η πολιτικής οργάνωσης (Κ.Ε., Κοινοβουλευτική Ομάδα).
• Το θέμα της κυκλικότητας-εναλλαγής και μιας ορισμένης �ατυπίας� τόσο στους ρόλους-ευθύνες όσο και στα δομικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά του

Ενα τρίτο θέμα, για την ώρα άκαιρο, που εγγράφεται σ'ενα σενάριο ίσως αισιόδοξο, αφορά την ιδέα ενος είδους ηθικού-πολιτικού συμβολαίου για τα μέλη του Κ.Ο. του ATTAC που να τα δεσμεύει απο ενδεχόμενες �μετακινήσεις� σε κυβερνητικούς η κοινοβουλευτικούς ρόλους. Χωρίς διάθεση μικρομεγαλισμού, είναι εύλογο να προσδοκούμε και προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα σημαντικό κίνημα, άρα θεμιτό να προνοούμε ώστε φαινόμενα εγγραφής υποθηκών να μην επαναληφθούν και στο δικό μας πολιτικό εγχείρημα.

Η όποια επιμονή στην επισήμανση των πιο πάνω θεμάτων, θ'αποκτήσει νόημα μόνο αν το ATTAC-Ελ. αποτελέσει πεδίο γενικότερου πολιτικού ενδιαφέροντος, όπως συνέβει (η συμβαίνει) σε άλλες χώρες, γεγονός που δεν αποκλείεται να συμβεί και εδώ, ίσως τα αμέσως επόμενα χρόνια. Αν αυτό όμως συμβεί, μερικώς τουλάχιστον, σε συνδυασμό με αναδιατάξεις του γενικού πολιτικού σκηνικού είναι δυνατό ο χώρος του ATTAC-Ελ. ν'αποτελέσει αντικείμενο έντονης πολιτικής διεκδίκησης. Μιά τέτοια εξέλιξη, ανεξάρτητα απ'το όποιο νόημά της για για τη πολιτική και κοινωνική πορεία της χώρας, θ'απαιτήσει προσεχτικούς χειρισμούς ώστε να διατηρηθεί η αυτονομία του και ο κινηματικός του χαρακτήρας.

Σε σχέση μ'αυτά τα ζητήματα στο πρώτο μέρος τονίστηκαν τα χαρακτηριστικά που οφείλει ν'αναπτύξει το ATTAC αν πραγματικά επιθυμεί να υπάρξει ως αυθεντικό κίνημα πολιτών. Αυτά προϋποθέτουν μια διαφορετική πολιτική κουλτούρα απ'αυτή που οι παλαιότεροι έχουν κληρονομήσει απ'τις προηγούμενες πολιτικοκοινωνικές τους εμπειρίες και συνεπάγονται αποτροπή αναπαραγωγής πολιτικών μορφών �επάλληλων� η �παράλληλων� που καμμιά ιδιαίτερη έλξη δε διαθέτουν στους νέους πολιτικούς πληθυσμούς. Πληθυσμούς προς τους οποίους πρέπει κυρίως ν'απευθυνθούμε και σύντομα σ'αυτους να �παραδώσουμε�, αφήνοντας πίσω τις ξεπερασμένες ομοκεντρικές λογικές του παρελθόντος.